An itibarı ile Parma benimle yollarını ayırma kararı aldı. Kadir, kıymet bilmezlermiş!Parma maceram 2008 Ağustosta başladı. Ben bu kulübe geldiğimde Serie B'de küçük hesaplar peşindeydiler. Müdür küçük hesap yapmaz normalde ama gönül bağım vardı bi kere Parma'ya görevi kabul ettik tabi (add manager yaptım aslında ama oyuna başlarken mecbur).
Klasik bir Serie B takımı kadrosuna Paloschi, Aquino gibi geleceğin göt kesecek çocuklarını alırken, Semioli gibi kurt bir ismi de Parma kadrosuna katmayı başarmıştım. (Hafız bu sürecin yakın tanıklarındandır)
Sezon sonu, "biz de özledik biz de Olimpico'da, San Siro'da Nerazzuri piçlerine saldırmak emanetle" tezahüratlarıyla Serie A'ya çıktık. Ya ne olacaktı, Serie B'de ızdırap mı çektirecektik Parma taraftarına?
Başarı hikayesinin girizgahı böyle işte. Görevim bitene kadar geçirdiğim sürede Parma'ya iki İtalya Kupası, bir Scudetto (Goal.com ahalisi anlar bunu) kazandırdım. Şampiyonlar ligi'nde final oynadık, kaybettiysek de gönüllerin şampiyonu olduk. özellikle maçın ikinci yarı herkes Parma'yı konuştu.
Takıma kazandırdığım wonderkidleri saymıyorum bile. 3 sene sonra bütün kupalar bizim olacaktı.
Bu süreçten sonra yönetimden tek istediğim stadın büyütülmesiydi. Kapalının sevilen simalarından hafız kardeşim bilir stadı, biraz ufaktır. Her maç dışarda 5-6 bin kişi kalıyordu. Tek arzum şu taraftar cefa çekmesin. Büyütsünler kale arkalarını, hem ambiyans da bozulmaz. Bakardık keyfimize.
ultimatomu çakınca kahpe yönetim kıçıma tekmeyi bastı dostlar. Parma'yı tekrar büyük bir kulüp yapan Can Carlo'yu harcadılar. Meğer "vefa" Parma'da bir semt adıymış.
En saçması da yerime geçicekler arasında Fatih Terim'in adının geçmesi. Bullshit!!!
not: Parma maceramda, maçlarda beni yalnız bırakmayan hafız kardeşime teşekkürü bir borç bilirim. çünkü "vefa" benim için bir semt adı değil.
Kayıtlar
