cayicen135

Şampiyonluğun kaybedildiği maçtan sonra yaşanan olaylarla ilgili ısrarla yazmak istemedim. Sabrı zorlanan bir Fenerbahçe tribününün olayları nerelere vardırabileceğini görmüş oldu herkes. Ayıp ayıpla örtülmez elbet, Fenerbahçe taraftarının yaptığını ben de maruz görmüyorum ancak olayı "Fenerbahçe taraftarı şampiyonluğun kaçmasını hazmedemedi" şeklinde yorumlamak abestir. Bu camia ki senelerdir mücadele ettiği türlü branşlarda gerek kendisi gibi kulüp takımlarına, gerek müessese takımlarına defalarca şampiyonluğu kaybetmiş, ancak olaylar hiç bir zaman bu noktaya gelmemiştir. En yakın örnek olarak geçtiğimiz sene Eczacıbaşı'na kaybedilen voleybol şampiyonluğunu örnek vermek mümkün. 2-0 önde olduğumuz seride 3. maçta şampiyonluğa giderken 22-18'den dönen/döndürülen ve ardından kaybedilen şampiyonluktan sonra en ufak bir olay olmadı. Demek istediğim şudur ki, Sezen Aksu şarkısı misali "masum değiliz hiç birimiz." Olayların bu noktaya tırmanışında Tuncay Özilhan, Ergin Ataman ve saha içinde aslan parçası, saha dışında ise İstanbul beyefendisi karakterine bürünen, şizofreni başlangıcı yaşıyor olması kuvvetle muhtemel Kaya'nın da seri boyunca utanmadan sürdürdükleri icraatlarını görmezden gelmemek lazım.

Esas şampiyonluktan sonra yaptırılan yukarıdaki afişe takıldım. 33 senede 13 şampiyonluk falan onlara değil. "Bizi gönülden destekleyen tüm taraftarlarımıza teşekkürler" ibaresi ve arkadaki coşkulu tribün görüntüsü beni benden aldı. Efes Pilsen'in herhangi bir maçta öyle coşkulu bir taraftar kitlesi oldu mu acaba? Olduysa neden maçtan bir enstantane değil de verilen talimatla sevinip coşan figüranlardan oluşan bir fotoğrafı koymayı uygun gördüler acaba?

Yapmayın, etmeyin...

Bana herşeyi deyin, Efes Pilsen taraftarı demeyin.

Yok öyle bir şey çünkü.